sobota, 30 sierpnia 2008

nocreonocreonocreo

j'n' crois pas

nie wierzę, kurwa, nie wierzę

środa, 20 sierpnia 2008

Dejt or slejt

Dobija mnie nieodwracalność rzeczy niektórych i bezradność moja wobec tychże.
I powaga sytuacji.
I natłok spraw walących się znienacka na głowę.

wtorek, 12 sierpnia 2008

Daymare Town



















2. bardziej mi się podoba niż 1.

niedziela, 10 sierpnia 2008

Po Offie

Było miło. Mimo deszczu, dzikich hord ludzi o rozmaitych orientacjach (przeto czasem zainteresowanych bardziej piciem i macaniem sie pod drzewami niż muzyką), przypadkowych turystów zakłócających koncerty głupim gadaniem i wstrętnego dziada z baru, który nas oszukał o 2 złote.
Playlista Mogwai wcale nie była monotonna (jak twierdzą malkontenci), a na scenę eksperymentalną udało mi się dostać za każdym razem (choć to fakt, że sala była maleńka).


Hity: oczywiście Of Montreal (energia, rajtuzy w kwiaty, pan w masce tygrysa i golenie wąsów) i Mogwai (na Mogwai przypałętało się jakieś gadające bydło które albo chciało przeskakiwać przez barierkę, albo mówiło dużo, głośno i głupio, więc musiałam agresywnie uciszać O_o), poza tym Lutosphere (lutosławski pomysł Możdżera, który zapuścił włosy, w związku z czym wygląda jak Kurt Cobain powstały z martwych), Jacaszek (zmiażdżyło) i Menomena.
Caribou (multiinstrumentalista wypasowicz z Kanady) też podobno dawał radę, ale na nim akurat nie byłyśmy, tak samo jak na Modified Toy Orchestra (zmodyfikowane niechciane zabawki ze sklepów z używanymi rzeczami - jak głosi festiwalowa książeczka).
Podobało się: British Sea Power (świetny koncert, ale i tak ich nie lubię), Clinic, Waglewscy, Kammerflimmer, James Chance, So So Modern, Singapore Sling i Polpo Motel.

Śmiechowe: Dick4Dick (czyli ile piosenek można napisać o męskich narządach rozrodczych), Bajzel (uroczy chłopiec z gitarą i automatem do podkładów) i Czesław (Czesław mnie rozczarował) oraz Hungry Hungry Models (set didżejski grający do rana w składzie: dwóch panów figurantów bardzo metro i pani odwalająca całą robotę).

Kity: na samym początku, skuszone nazwą, miałyśmy wątpliwą przyjemność naciąć się na Budynia i Sprawców Rzepaku; Muchy też były nudne, jako i francuskie disko (Dat Politics, którzy w dodatku spóźnili się, ponieważ mieli problem z podłączeniem projektora, co moim zdaniem mogli sobie darować, bo mieli bardzo nieciekawą animację).

Chwała Rojkowi także za zorganizowanie zabawy aż do 6:00 i za płaszcze przeciwdeszczowe.




Foty


"Lechu, damy radę z paso doble?" - ozwał sie głos z tłumu.



Lutosfera - tak jak atmosfera, albo strato, ale luto.


Rzeczone płaszczyki


Of Montreal fakin grejt


Mogwai. Ach, och.


Waglewscy byli przyjemni, a Fisz piękny.


Singapore Sling, czyli Surf/Garage/Electro z Islandii; w każdym razie brzmieli trochę jak grunge; po lewej w koszulce w kratkę pan od potrząsania tamburynem, a po prawej - pani z gitarą.



Wszystkie zdjęcia:
Off festival 2008



Do posłuchania:

  • SCENA GŁÓWNA
Mogwai
Of Montreal


  • SCENA LEŚNA
Lutosphere:
(niczego innego nie ma w necie)
Clinic
Caribou
Menomena
Kawałek Kulki


  • SCENA OFFENSYWY
Bajzel

Singapore Sling
So So Modern


  • SCENA STRUCTURA EXPERIMENTAL
Kammerflimmer Kollektief
Polpo Motel
Jacaszek